استقلال و آزادی خلق چیزی نیست که با بحث و مذاکره بدست آید بلکه باید از آن با دست مسلح دفاع کرد.   (آگوستو سزار ساندینو)


نیکاراگوئه
درباره خط مشی عمومی سیاسی – نظامی مبارزه جبهه ی ساندینیستا برای رهایی ملی در خدمت پیروزی انقلاب توده ای ساندینیستا
شاهرضا روبروی دانشگاه- خیابان فخر رازی- شماره 58- 50 ریال


این کتاب از همون دسته کتاب هایی است که در حال کپک زدن است و بالاخره پس از 30 سال که در صف مطالعه ی من قرار داشت، نوبتش به سر رسید و خواندمش. خیلی برای یک کتاب باید سخت باشد که پس از سی سال خوانده شود؛ البته این کتاب رو برادرم احتمالاً سی سال قبل خوانده بود اما برای من یک انتظار سی ساله بود. ارتباطات ایران با کشورهای آمریکای لاتین یک موضوع تازه نیست، اگر احمدی نژاد خیلی مصّر به ارتباط دوسویه و دیپلماتیک با کشورهای آمریکای لاتین هست، به همین پیشینه ی تاریخی برمی گردد که چریک های ساندینیستاها با سوسیالیست های ایرانی داشتند. کشورهایی چون بولیوی، نیکاراگوئه، ونزئولا و ... هنوز هم تمایلات امپریالیسم ستیزی دارند و البته کشورهایی چون کلمبیا نیز از این قاعده مستثنی می باشند. اگر امروزه ایران با کشورهای آمریکای لاتین روابط دیپلماتیک منفعت طلبانه برقرار می کند به مدد پیشینه ی تاریخی است که جبههٔ آزادی‌بخشنیکاراگوئه/ درباره خط مشی عمومی سیاسی – نظامی مبارزه جبهه ی ساندینیستا میهنی ساندینیستا با مارکسیست های ایرانی برقرار کرده بودند و این کتاب گواهی بر همین ادعا می باشد.
دیباچه ی کتاب تقدیمی برای نیروهای چپ و دموکرات ایرانی دارد که در آن مبارزین جبههٔ آزادی‌بخش میهنی ساندینیستا خود را بی نیاز از پشتیبانی مردم ایران نمی دانند و از ایرانیان می خواهند که همگام با نیکاراگوئه در برابر امپریالیسم آمریکا مقاومت کنند و شاه را همچون سوموزای دیکتاتور نیکاراگوئه از قدرت خلع کنند.
این کتاب در واقع به تاریخ مبارزات مردم نیکاراگوئه در برابر دیکتاتوری سوموزا و امپریالیسم آمریکا می پردازد و خط مشی عمومی سیاسی – نظامی مبارزه جبهه ی ساندینیستا برای رهایی ملی در خدمت پیروزی انقلاب توده ای ساندینیستا را تشریح می کند. این اثر تاریخ مبارزات مردمی را از اواخر قرن 19 تا اواخر قرن 20 بررسی می کند و جایگاه جبههٔ آزادی‌بخش میهنی ساندینیستا و احزاب سیاسی و سوسیالیستی در نیکاراگوئه را به صورت مجمل بیان می کند. جبههٔ آزادی‌بخش میهنی ساندینیستا دارای فراز و فرودهای بود که در بخشی از عدم موفقیت های این حزب مردمی نداشتن مرامنامه ی کارآمد بود که توسط رهبران خود به مرور اصلاح می گردد. اگر امروزه رئیس جمهور کنونی این کشور، دانیل اورتگا، توانسته است کرسی ریاست جمهوری را به دست بگیرد به خاطر همین اصلاح‌گری مداوم این حزب است. در این اثر یکی از نکاتی که به آن اشاره می شود، تغییر دموکراسی بورژوازی به سوسیالیستی است.

امتیاز: ۲ از ۱۰

درباره دانیل ارتگا بخوانید