پيكسي: داستاني فلسفي براي كودكان مقطع ابتدايي
موضوع:
داستانهاي كودكان انگليسي - قرن 20
پديدآورنده:
نويسنده:متيو ليپمن
مترجم:يحيي قائدي
مترجم:اسفنديار تيموري
ويراستار:روح‌الله كريمي
ناشر:

پژوهشكده علوم انساني و مطالعات فرهنگي
134 صفحه - وزيري (شوميز) - چاپ 1 - 1000 نسخه 0 -614-426-964-978
978-964-426-614-0
تاريخ نشر:21/11/92
قيمت پشت جلد :70000 ريال
كد ديويي:823.914
زبان كتاب:فارسي
محل نشر:تهران - تهران
صفخات اوليه كتاب

    معرفي مختصر كتاب:
کتاب حاضر دربردارندة داستاني انگليسي است. در خلاصة داستان آمده: «پيکسي» به همراه دوستانش و معلم مدرسه، «آقاي موليگان»، به باغ‌وحش مي‌رود. موليگان از بچه‌ها مي‌خواهد که پرنده، خزنده يا حيوان مورد علاقة خود را در نظر گرفته و در مورد اين موجود مرموز داستاني بنويسد. پيکسي شروع به تخيل در مورد حيوان مرموز خودکرده و دربارة مفاهيم عميقي به درک جديد مي‌رسد. کتاب با هدف انتقال مفاهيم فلسفي براي کودکان مقطع ابتدايي تدوين شده است.

 

 

 ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

چندیست که پیرامون محور "فلسفه و کودک" مطالعه می کنم. البته به تشویق دوست و همکارم آقای صادقی که مدیریت بخش پژوهشی اداره آ.پ را برعهده دارد به این وادی رهسپار شدم. پیشتر کلیاتی را در این زمینه مطالعه کرده بودم؛ قبل از اینکه حلقه های کارگاهی "فلسفه و کودک" در ایران بطور جدی پابگیرد.
اما داستان از آنجا شروع شد که به شکلی افتخاری قصد کردم که کارگاهی آموزشی پیرامون داستان نویسی برای کودکان دوره ابتدایی در پژوهشسرای دانش آموزی برگزار کنم. البته سال گذشته در همین محل به تربیت دانش آموزان دبیرستانی پرداختم که قصد شرکت در بخش داستانی جشنواره خوارزمی را داشتند. پس زمینه ی "فلسفه و کودک" که داستان در آن نقش محوری دارد و آموزش داستان نویسی برآنم داشت که این دو محور کاری را درهم تلفیق کنم؛ کاری که تا به امروز کمتر به آن برخورد کرده ام. آنچه بیشتر به چشم می خورد یا داستان نویسانی بوده اند که قصد آموزش داستان نویس را داشته اند و یا فیلسوفان و روانشناسانی بوده اند که قصد آموزش مفاهیم فلسفی را داشته اند. قصد ندارم که بگویم این کار تا به حال انجام نشده است اما می دانم که خیلی کم به این شکل به این موضوع پرداخته شده است. خب البته برای من که چندین سال در زمینه ی آموزش علمی و عملی داستان نویسی فعالیت می کنم، یافتن منابعی که به طور منسجم به این امر پرداخته باشند بسیار نایاب است و من در این مدت تنها به مدد تجربه و آگاهیی که از سایر حوزه های دیگر دانش داشتم، موفق به پیش بردن کارم شدم. خب نمی خواهم بگویم که شق القمر کردم اما هنگامی که سرفصل های آموزشی داشته باشی، کارت ساده تر است. حالا با شروع این کار جدید در وضعیتی به سر می برم که با مطالعات بینارشته ای باید از عهده این کار برایم. علاقه ام به فلسفه و داستان فرصتی را فراهم نموده تا برای کودکان که بسیار دوستشان می دارم، هنر نمایی کنم. این زمینه ی کاری منابع علمی در خور توجه ای دارد – آن هم در حوزه ی روانشناسی تربیتی – اما در زمینه ی فلسفه ی کودک و آموزش عملی داستان و فلسفه برای کودک با محدویت ها و کمبودهای بسیاری مواجه هستیم. تلفیق این سه حوزه یعنی روانشناسی تربیتی، فلسفه و داستان در بادی امر کمی مشکل به نظر می رسد اما هنگامی که کارهای رابرت فیشر و متیو لیپمن را نگاه کردم ،خیالم کمی راحتر شد؛ چرا که بنا به "ذات ایرانی" بودنمان ، فکر می کنیم:« مرغ همسایه غازه.» البته نمیشه کارهای متیو لیپمن رو در جهان انکار کرد زیرا بالاخره سعی کرده که در این دنیای مدرن یک سرفصل تازه و مهم برای تربیت کودکان را ساختاربندی و منسجم کند. اما پرسش اینجاست که در دنیای کهن جامعه چه فکری برای تربیت اندیشه ی کودکانش کرده بود. اگه بنا به تعلیم و تربیت باشد که تمام جوامع از گذشته تا به امروز منابع مهم تربیتی داشته اند. حکایت های تمثیلی و اخلاقی که نقش تعلیم و تربیتی داشته اند و به قول یونانیان "پایدیا" بوده اند. البته وقتی آثار لیپمن را خواندم به این نتیجه رسیدم که او هم قصد همین را دارد که به کودکانمان مولفه های امروزین دنیای مدرن را همانند: دموکراسی، آزادی، تکثرگرایی و قانون و... را آموزش بدهد. رابرت فیشر در کتاب (داستانهایی برای فکر کردن)  هم سعی کرده که از منابع کهن استفاده کند اما پرسش های امروزی تری را ارایه دهد. اما غرض اصلی از معرفی این کتاب لیپمن با عنوان "پیکسی" همین مسئله بود که اشاره کردم: زحمات لیپمن درخور توجه است اما این اثر عالی نیست ولی کتاب خوبیه. من از ده نمره بهش 6 می دهم.