۩ Crisis ۩

"نغمه ی عاشقانه ای برای بابی لانگ"   A Love Song for Bobby Long /2004 یکی از بسیاری فیلم های است که از تکنیک dramatic irony بهره جسته است. قرن هاست که بسیاری از نویسندگان و نمایشنامه نویسان از این تکنیک استفاده می کنند و جالب تر این که هنوز این تکنیک نمایشی، زنده و پویاست و خواننده/ ببیننده را با خود همراه می کند. آیرونی از واژه یونانی eironeia  به معنای ریا و برخلاف واقع نشان دادن و در اصطلاح، شگردی که نویسنده/ گوینده با آن، با توجه به بافت متن به کلام یا واقعه ظاهراً صریح معنایی بسیار متفاوت می بخشد که در آن دریافتی کاملاً مطایبه آمیز از ناهمخوانی وجود دارد. در گونه ی آیرونی نمایشی که به موجب آن ببینندگان آثار روایی یا نمایشی از چیزی آگاهند که قهرمان داستان یا شخصیت ها از آن بی اطلاعند و میان آنچه قهرمان انجام می دهد و نتیجه ی نهایی عملش تقابلی آشکار به چشم می خورد.
این فیلم با بازی خوب جان تراولتا و  اسکارلت یوهانس و با کارگردانی زیبای خانم  شینی گیبل در پس زمینه ای از زندگی لمپنیستی نویسندگانی روشنفکر، لحظاتی دراماتیک را برای بیننده ی عاشق نویسندگی به وجود می آورد. بازی تراولتا در این اثر با سایر آثار دیگرش متفاوت است و یوهانس هم به خاطر این فیلم نامزد جایزه گلدن گلاب شده بود.
دیدن این فیلم را با آنانی که عشق نویسندگی دارند توصیه می کنم.
امتیاز : ۳ از ۱۰